Hiç sordun mu kendine?
Yanından su gibi hızlıca akıp geçtiğin
ardında bıraktığın yaşamların değerini...
...
Onlar senin bir parçan hep,
Senin içinde Onlardan O'nlarca'sı var.
Hep yarına ertelediğin sevgini,
tutmaya korktuğun ellerini,
ellerinle toprağa verdiğinde onlarcasını,
yüzlerce kez ağlasanda
nasıl yüzün olacak
Hayatlarına tutunmaya?
...
Nasıl onlar olmadan yaşayacaksın?
Nasıl güleceksin?
Nasıl ağlayacaksın?
Nasıl umudun olacak yarınlara?
Nasıl ısıtacaksın buz tutmaya yüz tutan kalbini?
...
Dünyevi beklentilerini bir kenara bırak!
Buralarda kalıcı değilsin,
tıpkı hiçbiryerde de olamayacağın gibi!
Hayat geçeceği "bir" dalgayla bu kumsaldaki ayak izlerini de silecek yani unutma!
O yüzden kalıcı olmak istiyorsan
kalplerde bıraktığın izlerin çıkmayacağını bil!
Okyanuslar bile yutamaz seni eğer kalplere hitap edersen!
...
Bu nedenle,
Olması gereken için yaşa!
Sevmek için,
Bağlanmak için,
Tutunmak için,
Gerçek için yani!
gerekçesiz
TEK
-Gerçek-
için
...
Yani
Onların,
ellerini sıkıca tutup bırakmamak için,
Onlar olmak için!
Onlarla onlarca olmak için!
Yüzlerce ve binlerce!
...
Gerisi zaten gerçekten,
boş dünyanın boş işleri!
U.E.
Bu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSilkalplerde bıraktığın izlerin çıkmayacağını bil!
YanıtlaSilevet bunu bilmelisin...
çok başarılı her zaman ki gibi ellerine sağlık :)
ruhuna afiyet.. teşekkür ederim.
Silrica ederim gerçekleri inkar edemem :)
SilIcimde bunca sey yasarken kendimi nasil bos ve yalniz hissedebilirim...gozlerimin yakaladigi ve hapsettigi kareleri hesaba koymam bile..
YanıtlaSilSen,yaz tamam mi?..
Tesekkurler..
kendini asla böyle hissetme. içinde yaşadıkların gerçek "sen" işte.. "gerçek sen" hatta. bilmem anlatabildim mi..
SilEllerinize sağlık mükemmel yazmışınız takdir ettim :) Bende blogumu ziyaret etmenizi sabırla bekleyeceğim umarım beğenirsiniz :) iyi günler dilerim :)
YanıtlaSilteşekkür ederim :) bende takipteyim :)
Sil